Framsóknarfleipur
Að fara með fleipur er sjaldnast til bóta fyrir stjórnmálaumræðu. Og sagt er að sá ljúgi mörgu sem margt fleiprar. Þegar Framsóknarmenn fara með fleipur er það hvorki betra né verra en þegar aðrir fara með staðlausa starfi.
Þessi ósiður virðist hins vegar vera tíðari hjá Framsóknarmönnum en kannski er ég ekki alveg hlutlaus. Næg eru hins vegar dæmin þessu til staðfestingar. Sum þeirra eru sótt um langan veg á meðan önnur eru nær heimaslóðum.
Ekkifréttastofa Sigmundar Davíðs
Þegar hugtakið framsóknarfleipur ber á góma ber auðvitað fyrstan að nefna framkvæmdastjóra ekkifréttastofu Framsóknarflokksins, sjálfan formanninn Sigmund Davíð Gunnlaugsson. Hann trommaði upp í fréttum fyrir skemmstu og fór með staðlausa stafi um fyrirætlanir ríkisstjórnarinnar í ríkisfjármálum. Ábúðarmikill á svip gerði hann lýðnum ljóst að ríkisstjórnarflokkarnir ætluðu sér að hækka virðisaukaskatt á matvæli. En í anda starfshátta fréttastofu Sigmundar Davíðs – og í samræmi við stefnu hennar – var um ekkifrétt að ræða. Formaðurinn fór því með fleipur – framsóknarfleipur.
Opnun hringvegar um Skeiðarársand 1996
Næstan ber að nefna einn af undirmönnum framkvæmdastjóra ekkifréttastofunnar, Sigurð Inga Jóhannsson þingmann Framsóknarflokksins í Suðurkjördæmi. Í kjölfar rofs hringvegarins vegna hlaupsins í Múlakvísl ruddist þessi dyggi þjónn ekkifréttastofunnar vörpulegur fram á sjónarsviðið og tjáði landsmönnum, sem hlustuðu andagtugir á þingmanninn, að einungis hefði tekið 5-6 daga að opna hringveginn um Skeiðarársand árið 1996 í kjölfar Skeiðarárhlaups. Þessi söguskoðun ber nokkur skýr stalínísk einkenni þar sem tengsl hennar við raunveruleikann eru í besta falli umdeilanleg. Það tók nefnilega 3 vikur (og einum degi betur) að opna hringveginn um Skeiðarársand árið 1996. Þingmaðurinn fór því með fleipur – framsóknarfleipur.
Vírusinn berst austur á bóginn
Síðast en ekki síst þá virðist þessi skæði vírus nú herja á meirihluta framsóknarmanna á Hornafirði – a.m.k. yfir heitustu sumarmánuðina. Framsóknarmenn á Hornafirði héldu því fram í bókun, sem lögð var fram í bæjarstjórn, í umræðum um sjávarútvegsmál að í frumvörpum ríkisstjórnarinnar til breytinga á fiskveiðistjórnunarkerfinu væri ekkert mið tekið af tillögum svokallaðrar sáttanefndar. Í máli bæjarstjóra á þessum sama bæjarstjórnarfundi kom hins vegar fram að frumvörpin tækju að hluta til mið af tillögum sáttanefndarinnar en að ekki væri nægjanlega mikið tillit tekið til þeirra í frumvörpunum. Ljóst er að orð bæjarstjóra og bókun meirihlutans stangast á. Það var svo á síðasta bæjarstjórnarfundi að oddviti meirihlutans tjáði sig með þeim hætti að ekki var hægt að skilja orð hans öðruvísi en svo en að bókun meirihlutans væri ekki alveg nákvæm hvað þetta varðar. Það er slæmt vegna þess að ekkert er bæjarstjórn mikilvægara en trúverðugleiki hennar. Frávik frá sannleikanum eru ekki til þess fallin að styðja við trúverðugleikann. En allavega þá fór meirihluti framsóknarmanna í bæjarstjórn Hornafjarðar með fleipur – títtnefnt framsóknarfleipur.
Því miður þá var þessi villandi bókun meirihlutans ekki til þess fallin að stuðla að málefnalegri umræðu. Hvaða skoðun sem menn kunna að hafa á frumvörpum ríkisstjórnarinnar þá er mikilvægt að rétt sé farið með staðreyndir. Pólitískur rétttrúnaður má ekki leiða menn af þeirri braut en ég óttast því miður að það hafi gerst í þessu tilviki. Það er von mín að í framtíðinni muni meirihluti Framsóknarmanna huga betur að heiðri og trúverðugleika bæjarstjórnar þegar þeir semja bókanir og yfirlýsingar í nafni bæjarstjórnar. Í þessu samhengi ber ekki síst að varast áðurnefnt fleipur – framsóknarfleipur.
Árni Rúnar Þorvaldsson
Bæjarfulltrúi Samfylkingarinnar
Skrifa athugasemd