Þórey Bjarnadóttir í 5. sæti hjá VG
Nýting með virðingu fyrir náttúrunni er það sem við öll verðum að hafa í huga í okkar daglega lífi. Flest allar okkar athafnir í lífinu hafa áhrif á náttúruna og umhverfið sem við lifum í. Sem dæmi má nefna þegar við veljum vegstæði á milli staða þá hefur það áhrif á umhverfið í kringum veginn, bæði plöntu- og dýralíf. Það verður því að skoða vel svæðið þar sem hugsanlega á að leggja veg m.t.t umhverfisþátta áður en veglínur eru teiknaðar og taka þá einungis þau svæði til greina þar sem framkvæmdir munu ekki hafa umtalsverð áhrif á umhverfið og lífríkið. Þegar við höfum þetta í huga af hverju er þá ekki valin sú leið yfir Hornafjarðarfljót sem hefur minnst umhverfisáhrif beggja vegna við fljótin? Eru það hagsmunir fólksins sem eru hafðir að leiðarljósi og umhverfið látið sitja á hakanum? Umhverfið sem afkomendur okkar eiga eftir að búa í og eiga þeir þá búa við þau umhverfisslys sem okkar kynslóð olli? Hugsum um þetta þegar endanlega verður ákveðið hvaða leið á að fara yfir hina nýju brú yfir Hornafjarðarfljótin.
Vatnajökulsþjóðgarður var stofnaður í júní 2008 og höfðum við íbúar Austur-Skaftafellssýslu verið dugleg að nota okkur hann til framdráttar, sem er vel. Umræðan hefur þó nokkuð mikið snúist um þjóðgarðinn í tengslum við ferðaþjónustu. En þjóðgarðurinn er ekki stofnaður fyrir ferðaþjónustuna eða fólkið á svæðinu heldur vegna þeirra náttúru og vistkerfis sem í honum er. Þjóðgarðar hafa varðveislugildi bæði fyrir náttúruna og menningarminjar sem við getum nýtt bæði til rannsókna og menntunar. Þetta gæti allt farið vel saman, náttúrvernd, rannsóknir, menntun, ferðaþjónusta og landbúnaður innan eða við þjóðgarðinn, en við verðum að hafa í huga hvað af þessum þáttum hefur forgang í þjóðgarðinum.
Sorpmál hafa verið á ágætum vegi í sveitarfélaginu, en betur má ef duga skal. Mörgum þykir langt að fara með endurvinnanlega ruslið, en verðum við ekki að leggja eitthvað á okkur til halda umhverfinu hreinu og minnka hið almenna sorp? Í boði er að leigja safnkassa hjá sveitarfélaginu fyrir lífræna sorpið og er mér kunnugt um að það eru færri en fleiri sem nýta sér það. Lífrænt rusl vegur mjög þungt í hinu almenna sorpi og ef það væri allt tekið frá og unnin úr því molta þá mundi það minnka verulega magn þess sorps sem þarf að urða. Allt er þetta háð upplýsingargjöf og viðhorfi, hvaða viðhorf hafa íbúarnir í Sveitarfélaginu Hornafirði fyrir því að flokka rusl? Er þetta bara óþarfa vinna vegna þess að fólk heldur að allt þetta rusl lendir á endanum í holunni upp í Lóni eða hugsar fólk t.d um hve marga pappakassa er hægt að gera úr þeim pappakössum sem hent er í bylgjupappatunnuna? Upplýsingagjöf er það sem okkur vantar og á það að vera á hendi sveitarfélagsins að gera það. Það er ekki nóg að gera það í byrjun heldur þarf stöðugt að minna á nauðsyn þess að flokka sorp og hvernig best er að standa að því.
Ég, Þórey Bjarnadóttir er fædd og uppalin á Kálfafelli í Suðursveit og er búsett þar í dag. Eftir grunnskóla lauk ég Búfræðiprófi frá Bændaskólanum á Hvanneyri árið 1997, kláraði undirbúningsdeild í Tækniskóla Íslands árið 1999, útskrifaðist með B.Sc 90 gráðu í búvísinum frá Landbúnaðarháskóla Íslands árið 2003 og lauk meistaragráðu í búvísindum með áherslu á fóðrun og beit sauðfjár við sama skóla árið 2006. Í meistaranámi mínu dvaldi ég einn vetur við nám í háskólanum í Guelph í Kanada. Í dag er ég sauðfjárræktarráðunautur hjá Búnaðarsambandi Suðurlands (frá 1. ágúst 2006) og aðstoðarbóndi á Kálfafelli og Gerði. Maki minn er Björn Borgþór Þorbergsson á Gerði og hef ég því nokkur tengsl við ferðaþjónustuna líka. Ég er formaður Búnaðarsambands Austur-Skaftfellinga, formaður kvenfélagsins Óskar í Suðursveit og nýr gjaldkeri Sambands Austur-Skaftfellskra kvenna. Eins og sjá má hef ég gaman að félagsstörfum og vil hafa áhrif á mitt samfélag og umhverfi. Þess vegna hef ég ákveðið að gefa kost á mér í 5. sætið hjá Vinstrihreyfingunni - grænu framboði.
Skrifa athugasemd