Njótið aðventunnar
Jólagestur okkar 18. des. er Heiður Kristjana Sigurgeirsdóttir
Á stóru heimili er auðvitað alltaf nóg að gera og þá ekki síst svona rétt fyrir jól og hvernig sem maður reynir þá kemst maður aldrei yfir allt sem maður ætlar að gera eða langar að gera. Samt sagði ég já, þegar ég var beðin um að vera jólagestur hér.
Við erum sex manna fjölskylda, við hjónaleysin, þrjár dætur og einn sonur . Við eigum einn hund og einn gullfisk. Börnin eru á aldrinum 15 ára, 13 ára, 3ja ára og 1árs. Gæludýrin eru bæði 6 ára. Jólahaldið hjá mér og fjölskyldu minni hefur miðast við aðstæður hverju sinni og ekki hafa fastar hefðir verið svo margar gegnum tíðina, þó örugglega fleiri en ég geri mér grein fyrir.
Þegar ég hugsa um jólin hvernig þau voru heima hjá mér þegar ég var lítil og hvernig þau eru á mínu heimili nú í seinni tíð, þá kemst ég að þeirri niðurstöðu að margt er líkt í mínu jólahaldi núna og það var hjá fjölskyldu minni þegar ég var yngri. Sumt er þó ólíkt enda jólahald og hefðir í sífelldri þróun.
Það sem kemur fyrst upp í hugann eru heimasaumuðu jólafötin en mamma saumaði öll jólaföt á okkur systkinin þegar við vorum lítil, a.m.k. okkur eldri systkinin. En ég er ekki svo myndarleg að gera það. Svo var alltaf bakað mikið af smákökum,tertum og fl. Sumt var bakað á hverju ári en svo var mamma (og er ennþá)alltaf að prófa eitthvað nýtt, þannig er það líka á mínu heimili. Okkur finnst alveg nauðsynlegt að prófa a.m.k eina nýja smákökuuppskrift eða tertuuppskrift fyrir hver jól. Þá verður oft eitthvað girnilegt úr Gestgjafanum eða Nóa Siríus bæklingi fyrir valinu. Sumar nýjungarnar verða svo ómissandi næstu ár.
Það sem ég baka alltaf fyrir jól og mamma gerði líka eru m.a. piparkökur og kanilterta. Stundum skreytum við piparkökurnar, ekki vegna þess að nokkrum þyki þær betri þannig heldur bara vegna þess að það er svo gaman.
Mér verður alltaf hugsað til Eika afa míns þegar ég baka kaniltertu því hún var í miklu uppáhaldi hjá honum. Einhvertíma eftir að amma dó og afi var orðinn einn í Víðihlíð (Kirkjubraut 12) þá færði ég honum kaniltertu í jólagjöf.
Mamma var ekki alltaf með það sama í aðalrétt á aðfangadagskvöld og það er ég ekki heldur þó að síðustu ár hafi það verið hamborgarhryggur. En í desert er alltaf triffle eins og hjá mömmu. Lang oftast er hangikjöt á jóladag en annar jólamatur er ekki í föstum skorðum.
Við fórum vanalega á tvö jólaböll þegar ég var krakki, fyrst var það Kanaballið á Stokksnesinu rétt fyrir jólin og svo jólaballið í Holti á Mýrum milli jóla og nýárs. Jólaböllin í Holti voru alveg sérstaklega skemmtileg og jólasveinarnir sem þangað komu voru alveg fyrsta flokks en mig minnir að á Stokksnesinu hafi þeir verið hálf kanalegir.
Sú jólagjöf sem er mér minnisstæðust af þeim sem ég hef fengið er án efa dúkkuvagn sem ég fékk þagar ég var sex ára. Hann var í risastórum kassa í rauðum jólapappír. Hinum pökkunum var raðað ofan á hann og mér var sagt að þetta væri bara kassi til að raða gjöfunum á í staðin fyrir að setja þær á gólfið í kring um litla plast jólatréð og ég bara trúði því. Ég hélt að ég fengi ekkert meira en litla gula plast kisu með snuð frá mömmu og pabba en hún var í sér pakka. Það var ekki einusinni merkimiði á stóra kassanum en mamma og pabbi sögðu mér að lokum að opna hann og mikið varð ég glöð þegar ég sá hvað var í pakkanum og vissi að þetta væri til mín frá þeim. Ég man ekki hvort ég fór að gráta af gleði eða bara næstum því. Þetta var stór, rauður vagn og mamma var búin að sauma í hann dýnu, sæng , kodda og teppi ásamt sængur- og koddaveri. Mér fannst vagninn svo stór og flottur að ég hélt að fólk sæji varla muninn á honum og alvöru barnavagni. Ég á vagninn og allt tilheyrandi enn og bæði systur minar og dætur hafa leikið sér með hann.
Einu sinni fengum við systkinin skíðasleða í jólagjöf frá ömmu og afa á Tjörn. Það var góð gjöf, sleðinn var mikið notaður og er til enn.
Í nokkur ár höfum við stórfjölskyldan hennar mömmu farið upp í sumarbústað og valið okkur jólatré úr greniskóginum sem Eiki afi og Inga amma ræktuðu í kringum sumarbústaðinn sinn sem er einn af elstu sumarbústöðunum í Stafafellsfjöllum. Í fyrra tókum við fjögur tré en þurftum bara þrjú en þegar búð var að fella þrjú tré kom í ljós að eitt þeirra var alveg ómögulegt innijólatré svo það var bara sett út í garð hjá systur minni og þar gaf það bæjarjólatrénu ekkert eftir.
Þetta eru skemmtilegar ferðir og verður vonandi ein af jólahefðunum í framtíðinni. Í fyrra fórum við líka í smákökubakstur upp í sumarbústað.
Svo vil ég bara minna fólk á að gleyma sér ekki alveg í veraldlegum undirbúningi jólanna því það er jú sá andlegi sem er mikilvægari. Njótið aðventunnar og eigið gleðileg jól og gott ár framundan
Að lokum er hér uppskrift af áður nefndri kaniltertu.
Kanilterta:
175 gr smjörlíki eða smjör
175 gr púðursykur
1 stk egg
175 gr hveiti
1 tsk kanill
Smjör, púðursykur og egg hrært vel sman, hveiti og kanil blandað saman við . Smurt þunnt í 3-4 hringform eða á bökunarpappír. Bakað við 190 í ca. 10 mín. Svo er brætt súkkulaði sett á einn botninn og ½ l. Þeyttur rjómi á milli botnanna og sá með súkkulaðinu settur efst.
Verði ykkur að góðu.
Kveðja, Heiður Kristjana Sigurgeirsdóttir
Skrifa athugasemd