Jólagestur

Ármann Guðmundsson ásamt börnum

14.12.2010 Jólagestir

Eitt er það sem við gerðum alltaf, en það var að fara á jólaball á Mýrunum

Jólagestur okkar 14. desember er Ármann Guðmundsson

Úff  alltaf er maður jafn vitlaus, segir alltaf já alveg sama hvað maður er beðinn um.

Einhvern veginn er það með mig að ég hlýt að vera voða fljótur að gleyma,  alla vega er ekki margt sem kemur upp í hugann  þegar ég hugsa til bernsku jólanna á Hlíðarbergi, þó er tvennt sem situr eftir,  annarsvegar er það að í eitt skipti í  aðdraganda jólanna, en fyrir þau jól voru Jóhanna og Bjarki Arnbjörnsbörn hjá  okkur, þar sem mamma þeirra var á spítala. Áttum við Jóhanna alveg eins skó, í fljótfærni minni  tókst mér að setja annan skóinn hennar Jóhönnu út í glugga við hliðina á hinum skónum hennar,  um morguninn vorum við ekki á eitt sátt hvort ætti það sem var í skónum.

Hitt sem kemur upp í hugann  er þegar ég fór á litlu jólin í skólanum á Mýrunum í fyrsta og eina skiptið,  en það var til siðs að þeim sem áttu að byrja næsta haust í skóla var boðið á litlu jólin og áttu allir að hafa með pakka með einhverju góðgæti  í.  Ekki man ég hver fékk pakkann frá mér sem var með dýrindis súkkulaði í, en ég man hvað ég var sár með rúsínupokann sem ég fékk því rúsínur hafa alltaf verið eitt það versta sem fæ.

En auðvitað man maður þó eftir einstaka jólagjöfum eins og t.d. slökkvibíl sem gekk fyrir batteríum og bangsa sem er til enn í dag .

Eftir að við fluttum á Höfn  situr það eftir í minningunni að ég fékk alltaf mikið að pökkum, en það er mjög pakkavænt að vera litli drengurinn í fjölskyldunni og eiga fjögur stór systkini, einnig man maður eftir kanaböllunum, ekki vegna þess að það haf endilega verið svo gaman heldur vegna þess hvað maður fékk mikið nammi og komst í bíó þó maður skildi svo sem ekkert  af því sem var sagt.

Eitt er það sem við gerðum alltaf, en það var að fara á jólaball á Mýrunum og er það í minningunni  enn í dag þær bestu skemmtanir sem maður hefur komið á en þar var mikið dansað og sungið, alla vega í minningunni,  þeir spiluðu oftast minnir mig Jón Arason og Eyfi í Kiljaholti . Einu sinni voru jólasveinarnir  sérstaklega eftirminnilegir en þá léku í það skiptið Jón og Sigga Villa.     En eitthvað gerir það að verkum að þessi litli hvellróma jólasveinn er svona eftirminnilegur.

Eftir að ég eignaðist mína eigin fjölskyldu eru svo sem ekki margir jólasiðir en þó er tvennt ómissandi. Annað er það að fara út í garð með börnunum nokkrum dögum fyrir jól og velja jólatré og saga það niður, en við njótum góðs af því hvað Guðlaugur tengdafaðir minn hefur verið duglegur að sá grenitrjám hér bak við húsið og veitir ekki af að grisja um eitt á ári. Stundum hefur þurft að saga bæði ofan og neðan af til að koma því  inn því ekki fæst smáfólkið alltaf til að skipta um skoðun þegar búið er að velja tré. Hitt er jólaísinn og sósan hans „pabba“ eins og það er kallað á heimilinu, en hann er bæði einfaldur og ódýr svo ég ætla að láta uppskriftina af honum fljóta með.

Ísinn:

Þrjár eggjarauður má vera heil egg

Þrjár matskeiðar púðursykur

Þrjár til fjórar matskeiðar  súkkulaðismjör (Nusco)

Tvær til þrjár matskeiðar hnetusmjör (Peter Pan)

Hálfur líter rjómi

Þeytið eggin og púðursykurinn saman bætið súkkulaði  og  hnetusmjörinu  út í.   Blandið varlega út í þeyttan  rjómann og frystið.

Sósan:

 Látið smá rjóma í pott  við vægan hita og setið 100. gr. suðusúkkulaði  út í, hrærið uns  súkkulaðið er bráðið, bætið tveim til þrem matskeiðum af  súkkulaðismjöri  úti í.  Okkur þykir best að hafa þessa sósu heita og þykka.

Verði  ykkur að góðu

Ármann Guðmundsson