Þegar Trölli stal jólunum
Jólagestur okkar 3. desember er Katrín Birna Þráinsdóttir
Kannast ekki allir við söguna Þegar Trölli stal jólunum ?
Hvernig væri aðventan og jólin ef við gæfum okkur tíma til að njóta þeirra ?
Stundum hefur mér liðið svolítið eins og Trölla, vildi helst sleppa þessu öllu. Fannst tilgangurinn týnast. Þannig að mig langar til að segja ykkur hvernig jólin mín eru í nútímanum, bæði af því ég er að skapa mínar eigin jólahefðir og minnið er afar takmarkað. Ég er fædd og uppalin hér á Hornafirði, m.a. á Miðskeri í Nesjum.
Það eru ákveðnir þættir í jólaundirbúningum sem eru orðnir fastir liðir, ég baka t.d. ótrúlega mikið miðað við að vera ein í heimili. Skal engan undra þótt fyrir stuttu hafi fundist fullur dunkur af smákökum síðan í fyrra, það hefur greinilega lukkast vel að fela hann fyrir sjálfri mér. Innihaldið minnti á hundakex, þurrt og hart. Niðurstaðan úr þessari óvæntu rannsókn á geymsluþoli smákaka er sú að það er ástæða til að baka á hverju ári, en kannski svolítið minna magn.
Að föndra jólagjafir er ómissandi þáttur og sá hluti aðventunnar þykir mér langskemmtilegastur, enda get ég dúllað mér tímunum saman við að búa til gjafir. Að búa til og skrifa jólakortin er líka alveg dásamlegt og auðvelt að gleyma sér heillengi í því verkefni. Ég er ekki mikið jólabarn, finnst ekki gaman að skreyta og vil helst halda daglegri rútínu. En eins og Trölli rak sig á, þá eru það jólin í hjartanu sem eru hin einu sönnu jól. Mamma hefur verið organisti og í kirkjukór síðan ég fyrst man þannig að jólin hafa verið mjög annasöm í messuhaldi auk þess sem fólk fer ekki í jólafrí frá dýrunum. Í dag eru jólin mín öðruvísi og eini búskapurinn er heimiliskötturinn. Ég er mjög trúuð og sæki andlega næringu í Hvítasunnukirkjuna og með því að fara í göngutúra út í náttúruna. Á jólunum er samkoma snemma á aðfangadag til að fólk geti verið heima hjá sér í rólegheitum um kvöldið. Það þykir mér mjög þægilegt og þar sem jólasokkarnir mínir eru með bjöllum á, þá vil ég helst vera kyrr og hlusta á eitthvað annað en bjölluhljóminn sem glymur við hvert skref.
Undanfarin ár hafa mamma og Sævar Kristinn komið í mat á aðfangadag, eftir messu. Mig grunar að mamma eigi erfitt með að treysta mér fyrir jólasteikinni sem ég skil ósköp vel. Fyrir tveimur árum kom ég af samkomu í Hvítasunukirkjunni um kl 16 á aðfangadag, alveg sallaróleg og datt í hug að heyra í mömmu með hitastigið á hamborgarhryggnum. Hún gladdist ekki mikið yfir spurningunni, fannst ég of sein með steikina sem var enn að þiðna í ísskápnum. Það var samt allt í lagi og við borðuðum saman nokkurn veginn á “réttum” tíma. Árið eftir var ég með niður skrifaðan aðgerðarlista varðandi jólasteikina þar sem fram kom klukka og hitastig. Það verður að viðurkennast að ég tek eldhússtörfin sjaldan mjög alvarlega.
Á jóladag reyni ég að fara í göngutúr, eins langan og mögulegt er, stundum með morgunmatinn í bakpokanum (smákökur) og góða bók. Að öðru leyti er jóladagur í mínum huga löggildur náttfatadagur. Fullkominn dagur til að slaka á, lesa í Biblíunni og njóta sín með smákökurnar innan seilingar. Það er siður á mínu heimili að elda ekki á milli jóla og nýárs heldur borða upp afganga og raða í sig smákökum og súkkulaði. Þessir dagar einkennast oft af óþarflega mikilli orku, því reyni ég að fara í góða göngutúra á hverjum degi ásamt því að vinna hér heima.
Stærsta verkefnið þessi jól er að venja mig af jólaskrautfóbíu sem ég ætla að gera með því að þruma jólaskrauti upp um alla veggi. Svona eru jólin mín, full af spennandi áskorunum.
Þar sem flestir eiga sínar uppáhalds uppskriftir, þá langar mig til að stinga upp á því að fólk fari út í göngutúr á aðventunni og yfir hátíðirnar. Bæði til að slaka á og hreyfa sig. Nóg er af gönguleiðum við allra hæfi í nágrenninu, t.d. fyrir Horn, Krossbæjartindur, Haukafell o.s.frv.
Skrifa athugasemd