Það var alltaf snjór á Hala jólunum, svona í minningunni allavega.
Jólagestir okkar 22. desember eru hjónin Haukur Ingi Einarsson og Berglind Steinþórsdóttir
Það var alltaf snjór á Hala jólunum, svona í minningunni allavega. Við frændsystkinin eyddum miklum tíma í allskonar sleðaferðir og það var ekki alveg eins erfitt að bíða eftir jólunum ef maður var sem mest úti og sá ekki alla pakkana undir trénu. Skemmtilegast var að renna sér í ,,plommsubrekkunni” af því það voru svo margar hossur á niðurleiðinni. Ég brunaði nú eina ferð niður þá brekku á jólunum í fyrra og afturendinn þoldi ekki fleiri, og mér var nú hugsað til fyrri tíma þegar maður lét sig gossa svona fimmtíu ferðir á dag. Síðan var líka sérstaklega gaman að reyna fyrir sér á skíðum, en amma og afi á Hala áttu tréskíði og vorum við krakkarnir ótrúlega spennt fyrir því að reyna að renna okkur nokkra metra á þeim. Við þurftum að binda þau á okkur með baggabandi og síðan voru rafmagnsgirðingastaurar notaðir fyrir skíðastafi, við vorum ótrúlega flott á því. Þegar tærnar voru orðnar svo kaldar að maður fann ekki fyrir þeim þá var farið inn, sest á stól fyrir framan ofn, nartað í smákökur og drukkið heitt kakó þangað til maður fékk tilfinningu aftur í tærnar. Það var einnig gott að fara til ömmu og afa þegar biðin eftir jólunum var orðin mikil, þá var nú mikill spenningur í mannskapnum og lætin eftir því, en afi var alltaf tilbúinn til að spila við okkur Ólsen Ólsen, Rommí og Manna og var það hans leið til að láta okkur krakkana slaka aðeins á, og um leið losnaði hann við allan þennan hávaða sem fylgdi okkur.
Skautaferðir á Breiðabólsstaðarlóninu eru einnig eftirminnilegar, þangað fór öll halarófan og skautaði allan daginn og langt fram á kvöld, eða þangað til að tærnar vildu komast í hlýjuna. Þegar fór að skyggja þá var skautað í tunglsljósinu og oft lágum við á jörðinni og horfðum upp í himininn á allar stjörnunar og biðum eftir stjörnuhrapi, það var alveg ótrúlega fallegt. Stundum heyrðum við skrýtin hljóð í myrkrinu þegar við vorum í stjörnuskoðun, þetta voru eflaust hestar eða hundar á vappi en við krakkarnir vorum nú alveg viss um að þetta væru draugar, tröll eða Grýla gamla að leita sér að einhverju í pottinn og þá var nú hlaupið hratt heim þegar ímyndunaraflið var alveg að fara með okkur.
Af því að það var alltaf snjór á Hala þá voru snjóþotur notaðar notaðar í jólapakkadreifingu á aðfangadag, þegar það var búið þá var nú orðið ansi stutt í jólin og spenningurinn orðinn mikill. Jólasteikin var farin að ilma í ofninum, en mamma hafði oft áhyggjur af fyllingunni, pabbi átti það til að smakka vel á henni á Þorláksmessukvöldinu þegar þau voru að troða fyllingunni í og oftar en ekki heyrði maður ,,Steinþór, ætlarðu að klára alla fyllinguna!”, þá var nú stutt í jólin!
Það er svo margs að minnast og gaman að rifja upp gamlar og góðar stundir. Ég ætla að láta fylgja uppskrift af notalegum jólum og hún er svona:
-Heitt kakó með rjóma
-Smákökur og nóg af súkkulaði
-Kertaljós og góð tónlist
-Spila og spjalla saman
Ég óska ykkur öllum gleðilegra jóla.
Berglind Steinþórsdóttir.
Skrifa athugasemd