.jpg)
Finnst jólin varla koma nema ég finni rjúpuilminn
Jólagestur okkar 14. desember er Björk Pálsdóttir
Desembermánuður er í mínum huga yndislegur tími kertaljósa og rómantíkur. Það er að segja ef maður nær því að slaka á og njóta tilverunnar í öllu jólastressinu. Ég á margar ljúfar jólaminningar og veit eiginlega ekki alveg hvar ég á að drepa niður fæti en ég skal reyna að fræða ykkur um jólahaldið hjá mér.
Barnæskujólin mín voru hefðbundin og hátíðleg, húsið var þrifið hátt og lágt, bakaðar margar sortir af smákökum, lagtertur o.fl. Mamma kom kökunum haglega fyrir í efstu hillu í draugalegri kompu í kjallaranum. Það lét maður ekki stoppa sig og gerði stuldinn bara meira spennandi. Í gegnum tíðina hafa myndast ýmsir siðir sem ég hef svo haldið í heiðri í minni fjölskyldu. Einn af þeim siðum sem við höfðum var að borða rjúpu á jólunum, ég man hvað mér fannst lyktin af þeim vond og gat ég ekki hugsað mér að borða þær. Núna verð ég himinsæl ef ég finn þessa lykt og finnst jólin varla koma nema ég finni rjúpuilminn. Annar skemmtilegur siður er í hvaða röð við opnuðum jólapakkana sem að sjálfsögðu mátti ekki byrja á fyrr en allt var orðið fínt í eldhúsinu eftir matinn.
Við systkinin erum fimm og til þess að allir geti séð hvað aðrir fengju að gjöf þá höfðum við þann sið að sá yngsti (ég) fékk að opna fyrsta pakkann og svo koll af kolli eftir aldri og endað á pabba eða ömmu Tótu sem var stundum hjá okkur á jólunum. Svo opnuðum við jólakortin á eftir þessu með heitu súkkulaði og jólakökum. Þessum siðum held ég nema ég hef ekki pláss fyrir heitt súkkulaði og tertur á aðfangadagskvöld.
Það voru engin jól öðruvísi en að farið væri á a.m.k eitt jólaball. Ég fór oftast á tvö góð jólaböll, bæði hjá Kiwanisklúbbnum Elliða og hjá Dagblaðinu Vísi. Mér finnst mikil synd að jólaböllin virðast vera á undanhaldi og líklega endar með því að engin jólaböll verða haldin nema kannski í skólunum.
Fljótlega eftir við Geir fórum að búa ákváðum við að halda okkar jól. Ég steikti rjúpur með aðstoðarkokk á símalínunni, sykurinn brann við og allt var í pati í eldamennskunni , en fyrstu jólin okkar voru yndisleg þrátt fyrir smá byrjunarörðugleika. Við höfum haft þann sið að vera heima hjá okkur á aðfangadag, svo var fjölskylduboð á Reyðará á Höfn á jóladag og farið á jólamessu í Stafafellskirkju á annan í jólum. Þegar Helga systir og Stulli bjuggu hér á Höfn þá borðuðum við líka með þeim, oftast á öðrum degi jóla. Þetta voru miklar veislur og óhætt að segja að maður hafi verið hálfdasaður af krásum yfir hátíðirnar. Svo fórum við oft til Reykjavíkur um áramótin og þar tóku fleiri veislur við hjá foreldrum mínum og systkinum. Undanfarin tvö ár hefur tengdapabbi verið hjá okkur ásamt bræðrum Geirs þeim Brandi og Gunnari, útlit fyrir að þeir verði enn kvenmannslausir þessi jól og verði með okkur. Síðustu jól voru mjög fjölmenn og skemmtileg en þá voru stelpurnar hans Gunnars hjá okkur líka.
Mér finnst mikilvægast í dag að reyna að njóta desembermánaðar. Það kemur samt stundum fyrir mig að ég er of sein í þessu öllu saman þrátt fyrir miklar fyrirætlanir um annað. Ég stend mig að því að vilja hafa allt rosalega fínt um jólin, en venjulega er ég ekkert svo stressuð yfir því þó að heimilið sé heimilislegt. Þá hefur komið fyrir mig að ég fæ "jólakast", en þá sé ég sem betur fer oft í hælana á Geir og börnunum út að dreifa jólakortunum og hann reynir að koma ekki aftur heim fyrr en kastið er liðið hjá. En einkenni "jólakasts" er þannig að skyndilega finnst mér allt of mikið eftir að gera og jólin alveg að koma, þá verð ég ekkert sérlega skemmtileg á það jafnvel til að æpa á fjölskyldumeðlimi vegna þess að þetta og hitt er ekki búið, eins og jólin komi ekki þrátt fyrir það?
Mér hefur nú tekist svona þokkalega að halda þessum einkennum í skefjum undanfarin jól með því að slá á kröfurnar, sérstaklega varðandi alþrifin enda nægur annar tími til þeirra verka en akkúrat í dimmasta mánuði ársins. Mikilvægast er að njóta aðventunnar og gera eitthvað skemmtilegt með fjölskyldu og vinum. Takmarkið fyrir þessi jól er að vera afslöppuð, dugleg að hreyfa mig og muna að borða líka eitthvað hollt og gott.
Ég baka ekki mikið fyrir jólin, læt mér nægja kannski tvær smákökusortir og svo finnst mér alltaf gott að stelast í staukana hjá mömmu, vex ekki upp úr því enda eru kökurnar hennar mömmu alltaf bestar . En það er ein lagterta sem ég get ekki verið án á jólunum, það er brún hnoðuð lagterta með smjörkremi. Þessi kaka er mjög vinsæl í minni fjölskyldu, ég held að hún sé bökuð hjá öllum systkinum mínum líka, og það jafnast fátt á við væna sneið með ískaldri mjólk.
Hér er uppskriftin af henni:
500 gr hveiti
200 gr sykur
250 gr smjör
250 gr síróp
1 egg
1 tsk lyftiduft
1 tsk matarsódi
1 tsk hjartarsalt
1 tsk negull
1 tsk kanill
1 msk kakó
Allt hnoðað saman, flatt út á tvær bökunarplötur, bakað við 180 °c í u.m.b 17 mín.
Smjörkrem sett á milli
125 gr smjör
125 gr flórsykur
1 eggjarauða
1 tsk vanillusykur
Að lokum vil ég óska ykkur gleðilegrar hátíðar og farsældar á komandi ári.
Björk Pálsdóttir
Skrifa athugasemd