Aðfangadagur leið svo skelfilega hægt
Jólagestur okkar 2. desember er Kolbrún Þorbjörg Björnsdóttir
Mér dettur fyrst í hug þegar ég hugsa til jólanna á Neskaupsstað var þegar að nokkru fyrir jól þurfti mamma að innsigla jólabaksturinn vegna mikillar ágengdar okkar systra og þó sérstaklega pabba sem var og er mikill sykurgrís, í smákökurnar. Pabbi var að vinna á vöktum í bræðslunni á Neskaupsstað og sáum við hann yfirleitt ekki fyrr en á Þorláksmessu þannig að allur jólaundirbúningur var í höndunum á mömmu. Mér er það í fersku minni að þegar pabbi kom í frí á Þorlák þá drifu þau hjónin sig og versluðu í flýti allt til jólanna og meðal annars jólagjafir fyrir alla í fjölskyldunni. Síðan fengum við systur að hjálpa mömmu að pakka inn öllum jólapökkunum. Þar sem ég er ákaflega forvitinn og mikið jólabarn þá vildi ég helst vita hvað var í öllum pökkunum og reyndi gjarnan að finna út með miklu þukli( náttúrlega þegar enginn sá til ) hvað hver pakki innihéldi og stundum voru gerð göt til að kíkja bara aðeins!
Aðfangadagur leið svo skelfilega hægt, þangað til að pabbi kallaði að nú ætti að bera út jólakortin. Pabbi keyrði út kortin ég var látin hlaupa með þau, banka uppá og óska gleðilegra jóla. Þetta þótti mér ákaflega pínlegt þar sem ég sjaldnast þekkti fólkið né vissi hvað þau hétu. Svona gekk þetta fram að 12 ára aldri en þá lagðist ég niður, grét og sagðist ekki bera út kortin með honum ef ég þyrfti að banka uppá allstaðar, þar með lagðist þessi hefð af.. Aðfangadagur var ákaflega sérstakur sökum þess að pabbi sá um matseldina en það gerðist bara einu sinni á ári og var þá oftast elduð aligæs sem pabbi stumraði yfir í kringum í ca. 4-5 klukkutíma og biðu við systur frekar óþolinmóðar eftir að jólin hæfust. Sem betur fer fengum við að opna einn pakka fyrir matinn svona til að seðja biðina löngu og það virtist redda heilmiklu. Svo fimm mín. í sex höfðu allir tekið sér stöðu við borðið, útvarpsmessan var tjúnuð í radíóinu og beðið eftir því að útvarpsmessan glymdi. Og var þá hafist handa að drífa í sig veislugæsina og ís á eftir, svo hægt væri að fara að vinda sér í pakkana. En þessi áætlun heppnaðist ekki því löng bið var meðan mamma og pabbi gengu frá eftir matinn og fannst mér þau pússa glösin fullmikið. Og svo loksins gátum við opnað pakkana sem í minningunni var aðalskemmtunin þó svo að stundum ég hafi vitað hvað var í þeim sökum þukls.Þá setti ég upp þvílíkan undrunarsvip þegar ég sá hvað var í pökkunum og hefði í dag trúlega fengið Edduna fyrir leikræna tilburði. Að þessu loknu hittust öll fjölskylda pabba hjá ömmu og afa í Brennu þar sem boðið var upp á dýrindis tertur og jólakökur og við krakkarnir bárum saman gjafirnar.
Í framhaldi af þessu tóku við miklar matarveislur á hverjum degi þar sem fjölskyldan sameinaði krafta sína borðuðu dýrindis mat og áttu góðar stundir.Fjölskyldan var stór og voru þetta iðulega í kringum 20 manns og stundum fleiri.Þegar ég lít til baka voru þetta mínar uppáhalds stundir. Var svo punkturinn yfir i-ið þegar allir hittust hjá ömmu og afa í Brennu þar sem farið var saman á áramótabrennu. En í kringum það var líka mikill spenningur því keppni var um stærstu brennurnar milli innbæjar og útbæjar og var ávalt sú stærsta valinn, sem var reyndar misjafnt milli ára. Að lokum enduðu við jólin fyrir mér þegar við skutum upp flugeldum og þá fannst mér allt vera búið.
Skrifa athugasemd