Rafmagnsleysi og bið eftir hvort pabbi yrði heima á jólunum
Jólagestur okkar 23. desember er Veldemar Einarsson
Þegar maður hugsar til baka kemur nú margt upp í hugann í sambandi við jólin og undirbúninginn þeirra. Ég er alin upp í Keflavík, yngstur fimm systkina. Það var því tilhlökkunarefni þegar systkinin komu heim í jólafrí og svo var það spurning hvort pabbi kæmi eður ei, en hann var sjómaður á fragtskipum mín fyrstu 10 ár. Ég minnir að hann hafi einungis verið heim ein jól þessi ár og fannst manni nú þetta frekar súrt í broti og ef maður kvartaði þá var manni nú bara bent kurteisilega á það "að það væru nú ekki allir svo heppnir að eiga pabba". Jólahaldið gekk annars sinn vanalega gang með fjölda allan af smákökum, hamborgarahrygg á aðfangadagskvöld og hangikjöti á jóladag og svo náttúrulega heimalagaður ísinn með heitri karmellusósu. Ekki má nú gleyma rauðu jóla eplunum og svo síðar mandarínum og svo náttúrulega öllu Makkintosinu. En aldrei sá ég skötu á Þorláksmessu sem betur fer. Þessir hlutir hafa svo sem lítið breyst en í minningunni finnst mér að alltaf hafi verið skammtað rafmagn þegar allar Rafa eldavélarnar voru í botn að græja steikurnar.
Þegar maður er yngstu í hópnum þá er auðvelt að ljúga aðeins uppá mann og læt ég eina svoleiðis sögu fjúka; Það var þegar sveininn átti nú að fara stunda skóla þótti nú við hæfi að gefa honum vandað skólaúr í jólagjöf og komst ég nú eitthvað í kast við pakkana rétt fyrir mat og gat stafað mig fram úr hver ætti þennan litla og ljóta pakka og frá hverjum hann var og skipti þá togum að pakkanum var grýtti af alefli í næsta vegg og öskraði bálvondur "oj Prins Polo".
Eitt er mér vel minnisstætt en við gátu allaf sé hvar kanarnir leigðu því þeir skreyttu allaf
1. desember! Þetta þótti okkur skrýtið en þeir slökktu líka á annan í jólum. Það væri sjálfsagt erfitt að stinga þá út núna".
Jólaböll Kaupfélagsins voru stór þáttur í líf okkar suðunesjamanna og fengu allir sem voru í félaginu miða og voru þetta hinar bestu skemmtanir og allaf haldnar í Ungó
Það var nú samt eftir eina slíka sem barnatrúin á jólasveininn fauk út um veður og vind en þá var ég staddur heima hjá kaupfélagsstjóranum ásamt syni hans þegar við hittum sjálfa Gáttaþef ljónkarga að þrífa bómullina frama úr andlitun og sjálfsagt að drífa sig í bæinn á næstu skemmtun og hann hafði engan húmor fyrir tveimur litlum drengjum sem voru að flækjast fyrir honum. Síðan þá hef átt bágt með þolað Ómar Ragnarsson !!
Gleðileg Jól
Valdemar Einarsson
Skrifa athugasemd