Það var mikið spilað og lesið um jólin á Hala
Jólagestur okkar 4. desember er Þórgunnur Torfadóttir
Aðventan og jólin er sá tími sem flestir halda í gamlar hefðir, annaðhvort frá sínu bernskuheimili eða hefðir sem þeir hafa sjálfir komið sér upp. Frá mínum bernskujólum er það eplalyktin, bækurnar, bridsið og smákökurnar sem eru mér efst í huga en þó fannst mér smákökudeigið nú alltaf betra en smákökurnar sjálfar. Epli voru oft til á sumrin en sjaldnar á veturna og ég man að mamma reyndi stundum að fela þau þegar þau komu í hús en með misjöfnum árangri. Eplin fann ég á ótrúlegustu stöðum þegar nefið rak mig eftir eplalyktinni. Kannski áttum við Gáttaþefur eitthvað sameiginlegt en það hefði ég þó aldrei viljað heyra sem barn því ég var óstjórnlega hrædd við jólasveinana, Grýlu og Leppalúða og þær voru margar martraðirnar sem ég fékk út af því hyski. Það var mikið spilað og lesið um jólin á Hala og afi og amma gáfu alltaf bækur í jólagjöf. Það var mikill heiður þegar ég var orðin nógu stór til að hjálpa þeim að pakka inn jólagjöfunum og ekki var það nú minni heiður þegar ég þótti orðin boðleg í bridge.
Það sem sífellt leitar þó sterkar á hugann á þessum árstíma eru kjör þeirra sem verst eru staddir. Sennilega er álíka farið með fleiri því inn um póstlúguna streyma þessa dagana gíróseðlar frá hinum ýmsu hjálparsamtökum sem eru búin að átta sig á því að við erum óvenju gjafmild á þessum árstíma. Við Íslendingar höfum það líka afskaplega gott miðað við flestar aðrar þjóðir og það er hollt fyrir okkur að minnast þess.
Á meðan áhyggjur margra okkar snúast um hvaða jólagjöf sé hægt að gefa þeim sem allt eiga, hvort sem það eru börnin okkar, makar eða foreldrar þá deyr fjöldi barna á hverri mínútu víðsvegar um heiminn vegna þess að foreldrarnir hafa ekki efni á að kaupa lyf handa þeim þ.e.a.s. ef foreldrarnir eru á annað borð á lífi. Og á meðan við flykkjumst í líkamsræktarstöðvarnar til að komast í kjólinn fyrir jólin eru fleiri tugir miljóna um allan heim sem hafa ekkert að bíta eða brenna. Á meðan við skreytum hús okkar með skærum ljósum óttast saklaust fólk í milljóna tali í stríðshrjáðum löndum að þetta verði þeirra síðastu jól.
Við vitum öll að við verðum ekkert hamingjusamari þó við eignumst fleiri hluti. heldur er það fyrst og fremst samveran, nálægðin, og okkar eigin (góð)verk sem færa okkur hamingjuna og þess vegna reynum við að láta gott af okkur leiða ekki síst fyrir jólin.
Ég óska notendum veraldarvefsins gleði og farsældar á aðventu og jólum og læt með þessum orðum fylgja uppskrift af ístertu sem er afskaplega vinsæl í fjölskyldunni og á örugglega eftir að verða á veisluborði hennar yfir jólin og vonandi gleðja þá sem hennar njóta.
Ísterta með jarðarberjum
Marengsbotn
5 eggjahvítur
2 ½ dl sykur
1 tsk lyftiduft
Stífþeytið og mótið síðan marengsinn á bökunarpappír þannig og barmar hans séu hærri og myndi einskonar skál. Bakið við 125 gráður helst á blæstri í ca eina og hálfa klukkustund.
Ís
2 eggjarauður
2 dl. flórsykur
1 ½ msk. vanillusykur
4 dl. þeyttur rjómi
Eggjrauðurnar, flórsykurinn og vanillusykurinn þeytt vel saman. Þá er þeyttum rjómanum blandað saman við. Þetta er síðan sett í skálina á marengsbotninum þegar hann er fullbakaður og síðan er kakan fryst.
Þegar ístertan er borin fram eru fersk jarðarber skorin niður og sett ofan á ísinn.
Skrifa athugasemd