Amma bjó til sauðskinnsskó á alla fjölskylduna
Jólagestur okkar 1. desember er Guðný Sigrún Eiríksdóttir
Jólaminningarnar eru dýrmætar og ljúft að láta hugann reika til baka þegar þessi árstími er kominn og jólaljósum fjölgar dag frá degi. Þegar ég var barn fannst mér jólin koma klukkan sex á aðfangadagskvöld, þá hlustuðum við á messu í útvarpinu og borðuðum steiktan lambahrygg eða lambalæri og heimatilbúinn ís. Á þeim árum höfðum við alltaf gervijólatré og fyrstu árin sem ég man eftir voru kerti fest á greinarnar og þá þurfti að vakta tréð meðan logaði á kertunum og ég man hvað heitt varð inni í stofunni af öllum þessum kertaljósum.
Á Þorláksmessukvöld skreytti pabbi jólatréð, hann sá alltaf um það, og við bróðir minn hjálpuðum til við skreytinguna. Ég fékk alltaf nýjan kjól og náttföt fyrir jólin sem mamma saumaði. Afi og amma bjuggu hjá okkur og það sem ég hlakkaði mest til að sjá var hvað amma fengi frá vinkonu sinni sem bjó í Ameríku, hún sendi svo falleg jólakort og alltaf eitthvað smálegt með t.d. fallega dúka, skrautlega vasaklúta eða skartgrip.
Þegar ég var 10-11 ára gömul bjó amma til sauðskinnsskó á alla fjölskylduna úr skinni sem pabbi verkaði og rakaði. Hún prjónaði rósaleppa í alla skóna og þetta gerði hún til að kynna okkur hvernig þetta var gamla daga. Skórnir voru litaðir grænir og brúnleitir með blásteini og sortulyngi og síðan bryddaðir með hvítu eltiskinni. Þetta voru miklir uppáhaldsskór og mínir eru vel varðveittir sem dýrgripir væru enda eru þeir það.
Kanarnir á Stokksnesi komu um nokkur jól með gjafir handa börnunum hér á Höfn og fengum við jólasokk fullan af allskyns dóti og sælgæti. Svo voru það kaffiboðin hjá Sigrúnu Wíum og Snjólaugu sem bjuggu í Draumalandi sem voru fastur liður um öll jól, þar fengum við heitt súkkulaði að drekka og margar sortir af smákökum að ógleymdri randalínu sem alltaf tilheyrði jólunum í þá daga. Þær áttu fallegasta bollastell sem ég hef séð, það var hvítt með dökk-og ljósbleikum rósum og svo var alltaf fagurblátt sykurker og rjómakanna á borðinu. Fyrstu jólatrésböllin sem ég man eftir voru haldin í barnaskólanum í tveim samliggjandi stofum og kvenfélagskonurnar komu með körfur fullar af ilmandi appelsínum og eplum og gáfu okkur.
Eftirminnilegustu jólagjafirnar frá þessum árum eru dúkku-eldavél sem ég fékk frá ömmu í Odda og afskaplega falleg brúða sem bróðir minn fékk frá henni. Mörgum finnst kannski ekki passa að gefa strákum dúkku en þetta sýnir að amma hefur verið á undan sinni samtíð og stutt jafnræði milli kynjanna og mikið þótti okkur vænt um þessar gjafir.
Ég ætla að koma hér með uppskrift af eftirrétt sem ég hef haft öll jól síðan ég fór að búa og eins er þetta fastur jólaréttur hjá börnum mínum.
Triffle.
10-12 stykki af einhverjum góðum smákökum muldar í skál
3-5 msk.sherry dreift yfir kökurnar. Þar yfir koma nokkrar tesk. af rifsberjahlaupi eða öðru góðu hlaupi. Yfir þetta er hellt vanillukremi.
Vanillukrem.
2 ½ dl mjólk
40 gr sykur
2 egg
1-2 tsk vanilludropar
4 blöð matarlím eða 4 tsk matarlímsduft
1 1/2 dl rjómi.
Mjólkin er látin sjóða. Eggjarauður og sykur þeytt vel. Heitri mjólkinni smáhellt útí eggjarauðurnar og þeytt vel saman.
Matarlímið sett út í heita hræruna,kælt og hrært vel í á meðan. Þegar kremið fer að þykkna er þeyttum rjóma og þeyttum eggjahvítum bætt útí, síðast vanilludropum. Þessu er hellt yfir kökurnar í skálinni. Skreytt með þeyttum rjóma og súkkulaðidropum Sleppa má sherrýinu og setja ávaxtasafa í staðinn.
Sendi ykkur öllum bestu jólaóskir og kveðjur.
Guðný Sigrún Eiríksdóttir
Skrifa athugasemd