Epli og appelsínur fengust ekki í kaupfélaginu nema fyrir jól.
Jólagestur okkar í dag er Guðmundur Ingi Sigbjörnsson
Bernskujól í Borgarfirði eystri
Á bernskuheimili mínu byrjaði jólaundirbúningurinn venjulega með því að allt var gert hreint hátt og lágt. Síðan tók við gríðarlega mikill bakstur. Kökur fylltu dunka og stauka og hillur svignuðu undan tertum af óendanlegum breytileika. Fyrir jólin var húsið skreytt. Ekki voru nú til jólaseríur líkt og nú er heldur var þetta mest pappírsskraut sem hengt var upp. Jólatré var með hefðbundnum hætti. Jólagjafir fengu allir. Við bræður fengum gjarnan einhver leikföng og bækur. Jólafötin saumaði móðir okkar enda var hún góð saumakona. Jólamaturinn var hangikjöt, heimalagaður ís, stundum rjúpur og annað góðgæti.
Ég á skemmtilegar minningar frá þessum tíma kringum jólin. Þá var alltaf allt á kafi í snjó svo maður stóð ekki upp úr sköflunum eða þannig finnst mér það vera í minningunni. Á þessum árum voru samgöngur oft erfiðar. Vörur komu með strandferðarskipum. Epli og appelsínur fengust ekki í kaupfélaginu nema fyrir jól. Það var að alveg sérstök tilfinning þegar einn kassi af eplum og annar af appelsínum var kominn í búrið heima og þessi sérstaka lykt barst um húsið. Það var mikil freisting að læðast ekki inn í þetta ríki móður minnar, sem búrið var og næla sér í svo sem eitt epli ? og eflaust hef ég fallið fyrir þeirri freistingu! Búðarráp fyrir jólin var óþekkt í Borgarfirði. Ein verslun var í sveitinni og var það kaupfélagið. Ef varan fékkst ekki þar var augljóst að maður hafði engin not fyrir hana. Fólk bjó að því sem það framleiddi sjálft og bjó til. Ekki var óalgengt að það sem börnum var gefið í jólagjöf væri heimatilbúið. En ég man ekki eftir öðru en að allir væru ánægðir og gríðarlega hamingjusamir með lífið og tilveruna.
Jólunum tengdust heimsóknir til vina og vandamanna. Á þessu var ákveðin regla á mínu heimili. Að vísu botnaði ég ekkert í skipulaginu fyrr en nokkrum áratugum of seint en það virtist ekki breyta neinu. Fjölskyldan fór í heimsókn og aðrir komu í heimsókn. Alltaf var farið úr í Höfn (þar sem nú er bátahöfn Borgfirðinga) ? eins og það var kallað. Ekki var akfær vegur alla leið og fórum við hluta leiðarinnar gangandi. Það var gífurlegt ævintýri einkum á heimleiðinni þegar komið var kola myrkur og ég þurfti að vaða snjó upp í mitti. Frændfólk okkar í Höfn voru afkomendur þeirra ?Hafnar-bræðra? sem voru sterkari og stærri en annað fólk. Það leynir sér heldur ekki að ég er kominn af þessum bræðrum í beina karllegg.
Í tengslum við jólin var auðvitað jólaball með tilheyrandi jólasveinum, sem gáfu okkur krökkum smá gjafir og svo var gengið í kringum jólatréð og allir sungu. Ábúðarmiklar maddömur úr kvenfélaginu sáu um veitingar, súkkulaði og ótal sortir af kökum og tertum.
Kirkjusókn var samofin jólunum. Faðir minn var organisti í kirkjunni frá því ég man eftir mér og þar til foreldrar mínir fluttu frá Borgarfirði. Hann stjórnaði jafnframt kirkjukórnum. Móðir mín tók einnig virkan þátt í starfi tengdu kirkjunni og söng meðal annars í kirkjukórnum um tíma.
Jólin voru tími spennings og eftirvæntingar en um leið fylgdi þeim ákveðin helgi sem jafnvel við pottormarnir fundum fyrir.
Loftkökur
700 gr. flórsykur Hnoðað samann. Geymt í kæliskáp í um það bil eina klst.
2 tsk. hjartasalt Hakkað í vél með sérstöku kökumóti og bakað við 200 gráður.
2 stk. egg
5 tsk. kakó
Skrifa athugasemd