Segist vera aldraður tölvutrítill
Hvað varð um Geir Björnsson
Geir Björnsson er fæddur á Höfn 1957 og alinn þar upp, sonur Auðar Jónasdóttur kennara og Björns Gíslasonar rafvirkja. Geir segist aldrei hafa flutt til Reykjavíkur heldur bara endað þar án þess að nokkurn tíma flytja. Það var heldur aldrei meiningin að flytja frá Höfn, að sögn Geirs, en það fór nú á annan veg. Það voru margir sem aldrei komu aftur, eins og einhverstaðar segir. Geir lauk námi í rafvirkjun frá Iðnskólanum í Reykjavík og eftir það lá leiðin í Tækniskólann og lauk hann þaðan rafiðnfræði. Geir starfaði síðan í all nokkur ár hjá Rafmagnsveitu Reykjavíkur, auk vinnu við hönnun raflagna, tilboðsgerðar og kostnaðargreiningar. Svo var það 1987 sem Geir ásamt Hlíf Guðmundsdóttir konu sinni og tveimur börnum flutti til Svíþjóðar til frekara náms.
Geir lauk svo tölvunarfræði frá Háskólanum í Lundi og flutti fjölskyldan aftur heim til Íslands 1990. Eftir það stækkaði fjölskyldan og nú eru börnin orðin fjögur. Geir vann við innleiðingu og forritun hugbúnaðar í mörg ár en starfar nú sem upplýsingatæknistjóri hjá Opnum kerfum. Geir segist vera aldraður tölvutrítill þar sem kjarninn í þessum bransa er tiltölulega ungur.
Geir segir að það hafi verið gott að alast upp á Höfn upp úr 1960. Fólk á þessum tíma leið engan skort og hafði nóg að bíta og brenna. Lífsgæðakapphlaupið mikla var ekki hafið á þeim tíma og voru menn því tiltölulega afslappaðir. Menn lágu gjarnan úti í firði að veiða silung og sel. Við krakkarnir á þessum tíma náðum að kynnast gömlu sögupersónunum af sjó og landi og er það algerlega ógleymanlegt og ómetanlegt, segir Geir. Það var mikið að stórum persónuleikum og merkilegum mönnum og konum. Umhverfið var líka eitt það stórkostlegasta sem ungur drengur gat hugsað sér. Það var gjarnan rölt niður á bryggju til veiða eða út í Ósland til að týna egg og endalausar fjörur til að leika sér við. Smíðar á allskonar fleytum átti hug hans allan eins og flestra strákanna á þessum tíma en það var mikil útgerð úr víkinni við Ránarslóðina. Óendalegir möguleikar til leikja og þeir voru allir nýttir til fulls. Geir minnist þessa tíma með mikilli gleði. Ég held að það hafi fáir á þessari jörð haft það betra en við krakkarnir á Hornafirði á þessum tíma, þetta var fullkominn heimur.
Geir segist alltaf fylgjast með stöðu mála á Hornafirði. Breytingarnar alveg ótrúlegar á ekki lengri tíma, ris og fall, en engar töfralausnir virðast vera til. Allt er þetta afstætt en menn hafa verið gjarnir á að skjóta sig í fótinn. Hvað hann eigi við með því segir hann að heimamenn hafi ekki hlúð að fyrirtækjum sem hafi reynt að veita þjónustu á staðnum, heldur sæki allt suður. Svo skilur enginn neitt í því af hverju menn þurfa að leggja upp laupanna. Það er eins og það vanti einhverja samstöðu segir Geir, en segir þetta er frekar erfitt að skilgreina í stuttu máli.
Geir hefur gjarnan tekið þátt í undirbúningi þorrablóta Hornfirðinga á Stór-Reykjavíkursvæðinu. Hann var í nefndinni fyrir 29.unda þorrablótið sem var haldið með pompi og prakt þann 3. febrúar síðastliðinn með miklum stæl. Hann verður síðan í nefndinni sem ætlar að halda uppá þrítugasta blótið að ári. Segist Geir vonast til að Hornfirðingar sem brott fluttir láti sjá sig á þeim fögnuði og óskar Hornfirðingum um leið farsældar í framtíðinni.
Skrifa athugasemd