Endalausidalurinn 1. sept
Rúmlega fjörutíu manns gengu Endalausadalinn sem liggur á milli Laxárdals í Nesjum og Lóns. Farið var á þremur litlum rútum inn á Laxárdal, þar safnaðist hópurinn saman og farið var yfir það helsta sem hafa ber í huga í fjallgöngu. Við lögðum af stað um kl. 10 í hinu besta gönguveðri. Logn var og hlýtt en ekki sá til sólar fyrr en við vorum komin í rúmlega 300 metra hæð og voru margir því fegnir. Það reyndi vel á að hefja gönguna upp í móti og okkur hitnaði vel. Eftir að þeirri hæð var náð var gangan létt og lá leiðin aflíðandi niður í átt að Papafirði sem er syðri hluti Lóns.
Útsýnið var fallegt yfir spegilsléttan sjóinn og menn voru léttir í spori, sérstaklega þegar komið var að því að vaða í Fjarðaránni sem rennur um dalinn. Flestir drifu sig úr sokkum og skóm og óðu í svölu vatninu, en nokkrir stungu sér til sunds. Margir voru með bláar varir þegar komið var í rútuna, en þegar betur var að gáð höfðu þeir gætt sér á berjum sem nóg var af á leiðinni. Í fyrstu leit út fyrir að gróðurinn væri fábrotinn, en í ljós kom svo að margar fallegar gróðurtegundir vaxa í Endalausadalnum. Þá er steinaríkið í dalnum líka mjög fjölbreytt og því sigu sumir bakpokarnir vel í á síðustu metrunum. Þetta var mjög vel heppnuð ferð og ánægjuleg í alla staði.
