Mikið af álftum í Lóni
Um þetta leiti er mikið af álftum í Lóni sem gleðja augu vegfarenda og að sögn Björns Arnarsonar hjá Fuglaathugunarstöðinni á Höfn eru rúmlega tíu þúsund álftir á Lónsfirðinum. Safnast þær saman áður en lagt er upp í langflug til Bretlandseyja en flestar fara þær þangað yfir vetrartímann en þó er tíundi hluti stofnsins hefur vetursetu á Íslandi og einhverjar flytja sig til Danmerkur. Má búast við því að þær haldi til þarna fram í október.
Álftin er alfriðuð enda stofninn ekki stór. Samkvæmt talningum hefur álftastofninn verið frá 15.000 upp í 19.000 fuglar hin síðari ár og varpstofninn hér á landi mun einungis vera um 2.500 til 3.000 pör. Söngvasvanur, sem við köllum oftast álft verpir aðeins á Íslandi, einum stað í Skotlandi og nyrst í Finnlandi af Evrópulöndum.
Það hefur vakið athygli vegfarenda um Lónið að óvenju mörg álftahræ eru í fjörunni meðfram þjóðveginum og til að vita hverju þetta sætti hafði fréttamaður vefsins samband við Björn og spurði hver væri orsökin fyrir þessu. Ég tel að þetta sé eðlilegt miðað við þann fjölda álfta sem er á Lóninu segir Björn, þetta eru ein tólf álftahræ sem þarna eru við norðaustur strönd fjarðarins og munu þau hafa borist þarna á land víðsvegar úr firðinum undan suðvestan vindi, þetta er bara eðlilegur gangur lífsins.
Björn segist ekki hafa orðið var við neina óvenjulega flækingsfugla það sem af er hausti, en með vaxandi haustvindum má eiga von á flækingum erlendis frá.
Skrifa athugasemd