Kröfugerð ríkisins byggir á Landnámu
Við erum sáttir svona í meiginatriðum segir Örn Bergsson bóndi á Hofi í Öræfum þegar hann var spurður hvað landeigendum finndist um dóminn í þjóðlendumálinu. Menn eru ánægðir með að þessari aðför að landeigendum sé hrundið og ég held að ríkið ætti að sjá sóma sinn í að læra að fara með öðrum hætti í þetta mál, hætta þessari heimskulegu kröfugerð í þinglýstar eignir bænda. Kröfugerð ríkisins byggir á Landnámu sem skrifuð var 300 árum eftir landnám og fræðingar telja svona goðsagnir. Það er með ólíkindum að þetta skuli vera notað, en krafan er nær eingöngu byggð á Landnámu, að þetta land hafi ekki verið numið sem þeir gera kröfur í segir Örn.
Manni finnst þetta vera nálægt því að vera lögfræði andskotans að taka Landnámu sem eitthvert sönnunargagn í þessum málum en þinglýst bréf, afsöl og annað í kröfugerðinni, það gefa þeir bara skít í, segir Örn. Það sem fólki ofbýður líka er kostnaðurinn í kring um allt þetta mál og hvernig þeir henda skattpeningum okkar í þessa vitleysu. Óbyggðanefnd fær 60 milljónir á hverju ári til að starfa og þetta dæmi í heild með svona aðför um landið kostar hundruð milljóna t.d. kostnaðurinn við þjóðlendumálið í Árnessýslu þegar dómur var kveðinn upp var kominn í 150 milljónir kr. Þetta er algjör sóun en sem betur fer hefur þessi helför ríkisins algjörlega mislukkast.
Þjóðlendulínan er dregin eins og jökullínan var þegar þjóðlendulögin voru sett 1998. Það hefði ekki verið neitt vandamál að komast að samkomulagi við bændur um þessa línu segir Örn, það hefðu ekki þurft málaferli til þess og flestir bændur hefðu ekki gert kröfu í jökulinn, menn hefðu sættst á þessa línu með samkomulagi. Í þjóðlendulögunum var gert ráð fyrir því að óbyggðanefnd væri heimilt að leita sátta en það var aldrei reynt heldur farið á stað með yfirlýsingum og málaferlum.
Útkoman er þannig að í meginatriðum er fallist á kröfur bænda nema í fjórum tilfellum, þ.e. með Lónsöræfi eign Stafafells, Lambatungur í Hoffellslandi, Hafrafell í landi Skálafells og Ærfjall í Kvískerja landi. Þetta eru lönd sem talin eru í einkaeign bænda og í sumum tilfellum eins og í Stafafelli þá eru þetta þinglýstar eignir Stafafells sem keyptar voru af ríkinu.
Örn segir að ekki sé endanlega komið í ljós hvort landeigendur þurfi að bera kostnað af þessum málaferlum. Sá kostnaður sem óbyggðanefnd dæmdi varnaraðila sem er 11 milljónir kr. nægir væntanlega, annars er ekki komið uppgjör frá a.m.k sex lögfræðingunum sem að þessu komu en það voru þeir Ólafur Björnsson og Ragnar Aðalsteinsson sem voru með aðalhluta málsins.
Landeigendur hafa nú frjálsar hendur með sínar landareignir en það eru sex mánuðir sem hvor aðili hefur til að áfrýja til dómstóla.
Skrifa athugasemd