Tekinn tali
Ætlaði aðeins að búa hér í eitt ár.
Ludwig H. Gunnarsson (Lúlli) þekkjum við sem verslunarstjóra Esso Vesturbraut, karlakórs- og Kiwanismann, sjáum hann oft í heilsubótargöngu um götur bæjarins, hann er sá sem hefur verið í forsvari fyrir sölu á flugeldum fyrir Björgunarsveitina og síðast en ekki síst þá er hann maðurinn hennar Guðrúnar Jónsdóttur (Gunnu Jóns) á bæjarskrifstofunum.
Við tókum við hann stutt spjall
“Við Gunna fluttum til Hafnar um áramótin 76-77 og ætluðum aðeins að vera í eitt ár, Gunna varð umboðsmaður Samvinnutrygginga, Ég fór að vinna hjá Guðmundi Jónssyni, en þar var mjög gott að vinna þó það hafi munað miklu í kaupi frá því sem ég fékk hjá Íslenskum Aðalvertökum þar sem ég vann áður en ég kom til Hafnar, var smá tíma að gíra mig niður á þeim tíma eftir að við fluttum hingað austur. Það var mjög gott að vinna hjá Guðmundi og skemmtilegur tími. Og nú 27 árum síðar þá búum við hér enn enda líður okkur mjög vel hér og hvernig er skemmtilegra að eiga heima.
“Lúlli, segðu okkur söguna af blinda manninum í Karlakrórnum Jökli”, Lúlli brosir og lætur söguna flakka,, “ Þegar ég einbeiti mér að söng þá gjarnan loka ég augunum til að ná betri einbeitingu og það virkar, því hef ég augun lokuð þegar ég syng með mikilli innlifun” segir Lúlli og brosir. Jæja áfram með söguna; Eitt sinn þegar Páll Pampichler Pálsson var með okkur karlakórsmönnum á æfingu með Sinfóníuhljómsveit Íslands þá hafði hann á orði við nokkra kórfélaga að sér fyndist hann vera duglegur þessi blindi. Ári seinna á kóramóti í Mosfellsbæ þar sem Páll var þar stjórnandi þá rak hann upp stór augu og sagði “Hvað, er blindi maðurinn búin að fá sjónina”.
“Lúlli, í lokin, hvað er framundan hjá þér?” “Nú er ég á fullu í að undirbúa flugeldasöluna, verð líka með í sölu á jólatrjám hjá Kiwanis svo eru það bara jólin og allt sem þeim fylgir”.
Við þökkum Lúlla spjallið.
