Siv fór illa með mig
Ég var búin að leggja mikið á mig við leit að réttu græjunum til að nota við rjúpnaveiðar í haust sagði Örn Þorbjörnsson “sportveiðimaður”. Þessi friðun á fuglinum kom eins og köld vatnsgusa framan í mig sem og aðra “sportveiðimenn”. Ég hringdi strax í Siv og gerði henni grein fyrir því hvað ég væri búin að eyða miklum tíma og orku í að undirbúa mig undir haustið, búin að vera í líkamsrækt og alles. En hún sagðist ekki hvika frá ákvörðun sinni.
Þú getur bara fengið þér vinnu í sláturhúsi eða á kjúklingabúi ef þú þarft endilega að deyða blessuð dýrin sagði hún, um leið og hún lauk samtalinu.
Ég er nú enn þá að jafna mig á þessum orðum hennar. Jú jú ég hef drepið nokkra fisktitti um ævina, en ég er annálaður dýravinur. Enda er þetta er ekki spurning um að skjóta fugla. Þetta er spurning um útiveru og lífsstíl. Núna vonast maður bara eftir því að einhver hasarmynd verði tekin hérna. Maður hlýtur að fá hlutverk, ég er jú tilbúin með vopn mín og verjur sagði Öddi að lokum.
